PARAŞÜT TİPLERİ
Paraşütler(kanat) pilotun ağırlığına göre ve uçuş tipine göre farklı ebat ve tiptedir. Hafif kilolu pilotun kullandığı paraşüt, ağır pilotun kullandığına göre daha küçük ebattadır. Paraşütlerin, alınan eğitim ve tecrübeye göre farklı performanslar gösteren 5 tipi bulunur.
 
   
 

KANAT YAPISI
Yamaç paraşütü. Kanopi (Kubbe), Askı ve fren ipleri, Taşıyıcı kolonlar ve Harnes(kuşam tertibatı) olmak üzere 4 bölümde incelebilir.

KANOPİ : Bizi havada taşıyan kumaş kısma kanopi yada kanat adı verilir. Kanat, uçuş sırasında içerisi hava ile dolacak olan, birbirinin üzerine yerleşmiş iki katlı kumaş yüzeyden meydana gelir.Kanadın alt ve üst yüzeyleri bir uçak kanadı kesidinde olduğu gibi dikey parçalarla birleştirilmiştir. Bu parçalar kanadı, dik olarak kesen hücrelere bölerler. Havanın kanadın içerisine dolabilmesi için kanadın hücum kenarı diye adlandırılan ön kenarı açık, dolan havanın içeride hapsolmasını sağlamak için firar kenarı denilen arka kenarı kapalıdır. Böylece paraşütün kumaşı da havayı hiç geçirmediğinden kanopi, içine giren havayı hapsederek katı bir kanat formunu alır. Kanat içindeki hava basıncının eşit olarak dağılmasını ve kanopinin düzgün şekilde şişmesini sağlamak için hücrelerin yan duvarlarında havanın hücreler arasında geçişini sağlayan delikler vardır. Tamamen hava ile dolduğunda kanopi tıpkı bir uçak kanadı gibi alt yüzeyi düz üst yüzeyi kavisli bir şekil alır. Tipik bir kanopide 40-60 hücre vardır. Genelde hücrelerin uzunlukları kanadın ortasından uçlara doğru gittikçe azalarak kanada yukarıdan bakıldığında eliptik bir görünüm kazandırırlar. Bu şekle planform adı verilir. Kanopinin yan taraflarına kulak adı verilen dengeleyici parçalar yerleştirilmiştir. Kulaklar, paraşütün dengeli uçmasını ve dışa doğru kuvvet uygulayarak gergin kalmasını sağlarlar, ayrıca sonuçsal sürüklenmeyi de minimuma indirirler. Modern kanopilerde kulaklar kanadın askı ipleriyle aşağıya doğru çekilen uzantıları şeklindedirler.
. Kanatlar, pilotun kilosu ve farklı uçuş koşullarına göre birçok değişik büyüklüğe ve en/boy oranına sahip modellerde üretilmektedirler.

 

 

İPLERİ : Askı ipleri ve fren ipleri olarak ikiye ayrılırlar. Ağırlığı ve sürüklenmeyi azaltmak için ipler kevlar (karbon lifi) ve darcon gibi çok dayanıklı maddelerden mümkün olduğu kadar ince üretilirler. Yapıyı basitleştirmek amacıyla herbiri uzunluklarının ortalarına yakın bir yerde ikiye ayrılarak kanada ulaşırlar. Kanopinin ön kısmındaki ipler dayanıklı metal halkalarda birleşerek ön kolonlara, arka kısmındaki ipler arka kolonlara bağlanırlar. Firar kenarının sağ ve sol uçlarına bir kaç noktadan bağlı olan fren ipleri birleşerek tek bir ip halinde arka kolonlara kadar gelirler ve burada uçuş sırasında bırakıldıklarında savrulup gitmelerini engelleyen halkalardan geçerek pilotun uçuş sırasında tuttuğu halkalarda son bulurlar. Fren ipleri kolayca ayırt edilebilmeleri için farklı renklerde olurlar.

TAŞILICI KOLONLAR : Taşıyıcı kolonlar, kubbe iplerini kuşama bağlarlar. Pilota kalkışta uygun tutunma yerleri sağlarlar. Kalkışı kolaylaştırmaktan öte farklı harnes kullanımına imkan tanırlar. azı gelişmiş yamaç paraşütlerinde speed sistemi denilen hızlandırıcılar bulunurken bazılarında harnes kolonlara sabit olarak bağlanmıştır.

HARNES (Kuşam) : Pilotun oturacağı kısımdır. Temel olarak pilotun takabilmesi için, kol ve bacaklardan geçen askılardan oluşur. Yapısı kullanılan malzeme ve ek donanımlara göre farklılıklar arz edebilir. Bazı harneslerde çapraz kolonlar bulunur. Bunlar kubbeyi daha güvenli tutmak için pilotun vücut hareketini doğrudan yukarıya iletmesini engelleyen bir yapıları vardır. Gelişmiş harneslerin, hızlandırıcı (speed sistem) bağlantıları, sırt koruyucusu, hava yastığı, yedek paraşüt bölümü gibi avantajları vardır. Bütün harnesler pilotun vücut yapısına göre ayarlanabilir.